Broń palna



Pistolet kołowy


Pistolet jest to krótkolufowa ręczna broń palna przeznaczona do strzelania na bliskie odległości (do 50 m). Jazda polska w omawianym okresie używała pistoletów kołowych. Pistolet kołowy przyjął się w Polsce w połowie XVI wieku. Był zaliczany do krótkiej broni palnej jazdy. Pistolety kołowe wykonywane w parach, wkładane do olster przy przedniej kuli siodła - długie, prawie proste, typu włoskiego lub niemieckiego z kolbą pochyloną ku dołowi (głowice tych pistoletów pozwalały na użycie ich w razie potrzeby jako broni obuchowej), o kalibrze 11—15 mm, ciężarze kuli około l funta (15 g). Pistolet kołowy nie miał z reguły przyrządów celowniczych, lub miał tylko muszkę.


Pistolet kołowy



Olstra

Użycie pistoletu w walce


Dragonka (muszkiet dragoński), półhak


Muszkiet dragoński używany był często przez znaki pancerne, choć nie stroniły w potrzebie od niego inne znaki jak husaria i lisowczycy. Muszkiet jazdy był krótszy i lżejszy o zamku lontowym lub rzadziej kołowym (używany bez forkietu, gdyż miał pas, na którym był przewieszony przez ramię dragona w czasie jazdy konno - wodze trzymano wtedy w ręce wraz z zapalonym lontem). Dragonka miała, długość całkowitą około 150—155 cm, długość lufy około 110—120 cm, kaliber 17—19 mm, ciężar kuli 1/10 funta (tj. 3,19 Ima = 1,39 uncji = 40,5 g), ciężar około 4,5 kg; 3 najlżejszy, długość około 135—150 cm, długość lufy około 100—115 cm, kaliber 17—19 mm, ciężar kuli 1/10 funta (tj. 3,19 futa 1,39 uncji = 40,5 g), ciężar około 3,7—4,5 kg.




Wizerunek lisowczyka z kampanii czeskiej



Cofnij
Menu

Ubezpieczenia Olsztyn | Archiwum | Ubezpieczenia Olsztyn