Męskie nakrycia głowy

Na początku XV wieku weszła w modę fryzura równie dziwna jak pozbawiona uroku, zwana a l'ecuelle. Włosy przycinano na okrągło na tej samej wysokości, pozostawiając odsłonięte uszy i kark. Ten sposób strzyżenia włosów, być może z powodu noszenia uwierających szyję wysokich kołnierzy, utrzymał się do około 1450 roku, gdy portretowani zaczęli być przedstawiani z włosami opadającymi na szyję. Wkrótce fryzura ta została przyjęta w Anglii, we Włoszech i w Hiszpanii. Jedynym krajem, który, jak się wydaje, oparł się jej, były Niemcy. Była to też, niezgodnie z ikonografią świętej dziewicy, fryzura Joanny d'Arc, stanowiąca zresztą jeden z zarzutów oskarżenia w czasie procesu. Noszenie krótkiej fryzury i męskiej odzieży miało świadczyć o jej rozpuście. Charakterystycznym dla tej epoki nakryciem głowy był kaptur, Zasługuje on na szczegółową analizę; niestety z braku miejsca musimy ograniczyć się do kilku najważniejszych informacji. Oddzielony od płaszcza w XII wieku, kaptur z krótką pelerynką był noszony osobno. W XIV wieku dodano doń długi pas tkaniny przyszywany na czubku (róg lub koguci grzebień), zwisający z tyłu lub z boku. Kaptur noszono w typowy sposób lub ściągano do tyłu, by odsłaniał twarz. W czasie pogrzebów lub gdy chciano zasłonić twarz, naciągano kaptur do przodu. W 1399 roku, z powodu licznych napadów z bronią w ręku przeprowadzanych przez zamaskowanych w ten sposób osobników, zakazano noszenia tak kapturów. Przetrwały one jedynie w czasie ceremoni pogrzebowych, aż do do czasów Ludwika XIV. Później upowszechnił się zwyczaj rolowania górnej części kaptura, tak by pelerynka powiewała wokół głowy, a długi pas tkaniny na czubku kaptura na różne sposoby zawijano w turban, zwłaszcza gdy nastała moda na ozdobne wycinanie brzegów kaptura. W XV wieku, aby uniknąć konieczności drapowania kaptura za każdym razem na nowo, zwinięty kaptur mocowano na wypchanym wałku, a pas doszyty do kaptura i jego pelerynka były układane na różne sposoby. Powstawał wówczas rodzaj miękkiego zawoju. Lekka obręcz była też wykonywana z łoziny, z czasem zrezygnowano z niej. Kaptury ozdobne i z brzegami wycinanymi w ząbki zwane były kapturami w stylu niemieckim. W XV wieku, w tym samym czasie co kaptur, noszono też czapki i kapelusze z filcu lub z bobrowego futra, gładkie lub kosmate, w najróżniejszych kształtach, spiczaste, okrągłe, wybrzuszone, cylindryczne, w kształcie przypominającym odwrócony stożek, wycinane, z rondem płaskim, zrolowanym lub podwiniętym, których wszystkie odmiany trudno byłoby tu omówić. Niekiedy kapelusz zakładano na okrągły czepek lub na zwykły kaptur. Około 1460 roku eleganci zaczęli nosić toczki z wycinanym brzegiem.





Cofnij
Menu

Ubezpieczenie Olsztyn | Archiwum | Ubezpieczenie Olsztyn