Obuwie męskie

Buty przypominające bardzo dawny typ obuwia były najczęściej wysokie i sznurowane, zwykle po zewnętrznej, a rzadziej po wewnętrznej stronie, albo zapinane na guziki lub sprzączki. Podeszwa była pojedyncza lub podwójna, prawie zawsze zakryta przyszwą. Nadal noszono też nogawice z podeszwami i patynki. W czasach Karola V nowością były ciżmy z wydłużonym, "rogatym" noskiem, modnym już w XII wieku. Przypisywano im polskie pochodzenie, a moda na nie przetrwała prawie sto lat. We Francji, chociaż popularne, nie cieszyły się jednak takim powodzeniem jak na dworze burgundzkim w połowie XV wieku. Moda ta, zapoczątkowana w Mediolanie około 1340 roku, do Francji przenikała bardzo wolno, a edykt wydany w Montauban w 1367 roku zakazywał noszenia tego typu ciżem. Noski, dochodzące do 60 cm długości, były tak wysmukłe, że niekiedy usztywniano je fiszbinami. Wydłużony kształt miały też patynki używane przy nogawicach pozbawionych mocnych podeszew. Moda na ciżmy osiągnęła apogeum w latach 1460—1470. Później raptownie wyparły je pantofle z szerokim i wybrzuszonym przodem, zwane potocznie "w niedźwiedzią łapę" lub "kaczy dziób", które weszły w powszechne użycie za panowania Franciszka I. Wysokie buty o różnych kształtach zakładano niekiedy na obuwie lżejsze, niskie lub z krótką cholewką. Powszechnie noszono też sztylpy.





Cofnij
Menu

Ubezpieczenie Olsztyn | Archiwum | Ubezpieczenie Olsztyn